هنر درمانی را با ما تجربه کنید .

کاربرد هنردرمانی در درمان اختلال اضطراب جدایی

داشتن اضطراب در کودکان در بسیاری از موقعیت ها مانند هنگام بلایای طبیعی، بیماری، امتحان و… طبیعی است. زمانی بحث اختلالات اضطرابی مطرح می شود که یک کودک اضطراب شدیدی را در موقعیت هایی که دلیلی برای اضطراب وجود ندارد، تجربه می کند.
بیشتر معلومات ما راجع به اختلالات اضطرابی کودکان در اواخر قرن بیستم شکل گرفته است. در سال ۱۹۸۰ متخصصان به سختی این اختلالات را در کودکان تشخیص می دادند. در سال ۱۹۹۵ روان پزشکان دریافتند که به راحتی می توان این طیف اختلالات را در کودکان تشخیص گذاری نمود و در سال ۲۰۰۲ روان پزشکان به ندرت تنها یک اختلال اضطرابی را در کودکان تشخیص می دادند چراکه بیشتر این کودکان به بیش از یک اختلال اضطرابی مبتلا بودند. برای مثال آگورافوبیا (ترس از مکان های باز) و حملات پانیک در بیشتر مواقع، اختلالات همبود هستند. و اخیرا محققان دریافته اند که این دو اختلال غالبا در کودکانی که مبتلا به اختلال اضطراب جدایی هستند یا سابقا به آن مبتلا بوده اند، بیشتر دیده می شود.
اختلال اضطراب جدایی به صورت ترس غیرعادی نسبت به جدایی از والد یا مراقب تعریف می شود. چنانچه کودکی نسبت به جداشدن و دور بودن از مادر خود بسیار نگران باشد یا اینکه نگران عدم بازگشت مادر و یا وقوع رویدادی ناخوشایند برای وی باشد و نشانگانی مانند ترس از تنها ماندن در خانه، عدم تمایل به تنها خوابیدن و کابوس های شبانه با محتوای جدایی داشته باشد، آنگاه می توان تشخیص اختلال اضطراب جدایی را مطرح نمود.
از جمله مداخلات درمانی موثر برای درمان اختلال اضطراب جدایی، هنردرمانی می باشد. در خلال هنردرمانی کودک با کار با ابزار هنری (نقاشی، سفال، نوشتن شعر، خواندن داستان و برون ریزی هیجانی) درگیر می شود. هنردرمانی می تواند به صورت گروهی نیز مورد استفاده قرار گیرد که دراین صورت کودک امکان کسب تجربیات جدید در خلال تعامل گروهی و آگاهی از اینکه کودکان دیگری نیز هستند که احساسات مشابهی او دارند، را پیدا می کند. در خلال این فرایند است که کودک می تواند معنای جدیدی را از احساسات، رویدادها، هیجانات و تجربیات خویش در زندگی را در حضور درمانگر کسب کند. فرایند نقاشی، نوشتن و ساختن فرایندی پیچیده بوده که کودک عناصر گوناگون و مختلف تجربیات خود را درک کرده و یک کل معنادار را می سازد. در فرایند انتخاب، یکپارچه سازی و شکل دهی مجدد این عناصر کودک چیزی بیش از یک نقاشی یا سفال را به درمانگر می دهد. درواقع او چیزی بخشی از وجود خودش را نشان می دهد؛ اینکه چطور فکر می کند، احساس می کند و چگونه رویدادها را می بیند و تفسیر می کند. در طول این فرایند کودکان یاد می گیرند با هم تعامل کنند، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، مسائل را حل کنند و تفاوت ها را درک و تحمل نمایند و شباهت ها درک کرده و تجربیات و رویدادهایی را ببینند که قبلا قادر به درک آن نبودند.
در پژوهشی که توسط غلام زاده، باباپور و صبوری مقدم(۲۰۱۳) انجام شده است، اثربخشی هنردرمانی بر مبنای نقاشی درمانی بر کاهش نشانگان اختلال اضطراب جدایی در پسران مقطع ابتدایی مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش ۳۰ کودک سنین ۱۲-۷ سال در ۱۲ جلسه، دوبار در هفته به مدت ۴۰ دقیقه شرکت نمودند. پیش آزمون و پس آزمون قبل و بعد از اجرای برنامه با استفاده از پرسش نامه های فهرست نشانگان کودک (SCI-4 ) و مصاحبه تشخیصی ساختاریافته بر اساس DSM انجام شد.داده ها با استفاده از آزمون آماری ANCOVA مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت که در نهایت نتایج نشان دهنده کاهش معنادار نشانگان اختلال اضطراب جدایی در کودکان بود.

منبع:
Gholamzade Khadar.M, Babapour .J, Sabourimoghaddam.H. (2013). The effect of art therapy based on painting therapy in reducing symptoms of separation anxiety disorder (SAD) in elementary School Boys. Procedia – Social and Behavioral Sciences. (84). 1697 – ۱۷۰۳٫

No Comments Yet

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن